ΣΥΡΙΖΑ: Δύσκολη η ατζέντα Τσίπρα για “συμμαχίες” και κεντροαριστερά

Προσδοκίες και πιέσεις

Στις επανειλημμένες δημόσιες παρεμβάσεις του την εβδομάδα που πέρασε, ο Αλέξης Τσίπρας, έδειξε να απαντά και δη δημόσια στους βιαστικούς του κόμματός του που έχουν εδώ και καιρό σηκώσει το εκλογικό λάβαρο και του ζητούν να “προλάβει” τον Κυριάκο Μητσοτάκη και να ζητήσει εκλογές.

Συσχετισμοί

Στο προηγούμενο φύλλο του το “Κ”, είχε αναφερθεί εκτενώς στη σχετική συζήτηση που έχει αναπτυχθεί εδώ και εβδομάδες στον ΣΥΡΙΖΑ όπως και στην απόφαση των “νηφάλιων” της Κουμουνδούρου να μην ζητήσει ο πρόεδρός τους,  εκλογές.

Όπερ επιβεβαίωσε ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας μεσούσης της εβδομάδας σε σειρά δημόσιων παρεμβάσεών του. Από τη συνέντευξή του στο Star έως και την ομιλία του στη Βουλή, κατά την διάρκεια της συζήτησης στην Ολομέλεια για το εργασιακό νομοσχέδιο, το “σήμα” Τσίπρα, ήταν ευκρινές: Η επιδίωξη ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι να χτυπήσει με “άσφαιρα” ζητώντας εκλογές αλλά να ανακτήσει την εκλογική του δύναμη , αποκαθιστώντας τη σχέση του με τους ψηφοφόρους του και όχι μόνο.

Κοινώς, ο κ. Τσίπρας, εμμέσως, ομολόγησε ότι αντιλαμβάνεται πως ο συσχετισμός δυνάμεων υπέρ της Ν,Δ είναι τέτοιος που δεν επιτρέπει βολονταρισμούς αλλοτινών εποχών, φερ ειπείν, όπως προεκλογικά το 2019 που παιάνιζε πως “το παιχνίδι γυρίζει” ενώ ήταν διαυγέστατο ότι η Ν.Δ έρχεται στην εξουσία και δη, με ορμή.

Από τις τοποθετήσεις του πάντως, διαφαίνεται ότι συνειδητοποιεί πως για να γυρίσει ο ήλιος στον ΣΥΡΙΖΑ, θέλει δουλειά πολλή.

ΚΙΝΑΛ

Εάν τώρα για να ανατείλει ο ήλιος στον ΣΥΡΙΖΑ , είναι προϋπόθεση να υπάρξει και μια σύγκλιση με τους πάλαι ποτέ στοιχισμένους πίσω από τη σημαία του πράσινου ήλιου του ΠΑΣΟΚ, αυτή είναι μια συζήτηση μακρά με διάφορες μεταβλητές στην εξίσωση.

Ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ κατά καιρούς πότε απομακρύνεται και πότε έρχεται εγγύτερα στην Φλωφη Γεννηματά και το ΚΙΝΑΛ, αν και τον τελευταίο χρόνο , αποφεύγει να της επιτίθεται ευθέως. Έχουσι γνώσι οι φύλακες στην Κουμουνδούρου άλλωστε πως αφενός η κατάσταση στο ΚΙΝΑΛ είναι ρευστή ( ήδη ο Ανδρέας Λοβέρδος ανακοίνωσε και επίσημα ότι θα διεκδικήσει την ηγεσία ενώ έπεται και ανάλογη κίνηση του Νίκου Ανδρουλάκη).

Μερα25 -ΚΚΕ

Η εκτίμηση πάντως στον ΣΥΡΙΖΑ είναι grosso modo πως η επικεφαλής του ΚΙΝΑΛ έχει τραβήξει διαχωριστικές γραμμές απέναντι στην Ν.Δ και απευθύνεται πλέον μέσω αυτών και στο εσωτερικό της. Είναι κοινό μυστικό εξάλλου, πως αν σε ένα πράγμα συμφωνούν ΣΥΡΙΖΑ- ΝΔ αυτό είναι η εκτίμηση για το ποσοστό των “ιματίων” του Κινήματος Αλλαγής που αναλογούν σε ψήφους στο κάθε κόμμα ( 30% – 70% αντίστοιχα).

Η συζήτηση για τη συμπόρευση των “προοδευτικών δυνάμεων” από τη στιγμή δε που την κρατά διαρκώς ανοιχτή ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, οδηγεί de facto σε αναζήτηση, καταρχάς, κοινού τόπου, με την Φώφη Γεννηματά.

Από όλους στον ΣΥΡΙΖΑ; Όχι ακριβώς.

Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος φερ ειπείν, με έναν τρόπο “εξαίρεσε” το ΚΙΝΑΛ από το προσκλητήριο για συνεργασία με ΣΥΡΙΖΑ. Και τούτο, γιατί αναφέρθηκε ονομαστικά μόνο στο ΚΚΕ και το Μερα25, του Γιάνη Βαρουφάκη, καλώντας αμφότερα τα κόμματα – και μόνο- “να συζητήσουμε για το τι σημαίνει ασφάλεια, τι σημαίνει ανάπτυξη, πώς μπορούμε να βελτιώσουμε τα πράγματα”.

Δεν αποτελεί έκπληξη η τοποθέτησή του. Ο πρώην υπουργός Οικονομικών, έχει επανειλημμένως αναφερθεί στην σοσιαλδημοκρατία, ως χρεοκοπημένη συνταγή.

Συμμαχίες

Υπάρχουν όμως και έτερες εσωκομματικές δυνάμεις, που απαρτίζουν την “ομπρελα”, οι οποίες βλέπουν ανάγκη απεύθυνσης του ΣΥΡΙΖΑ σε όλο το φάσμα των δυνάμεων που βρίσκεται από τις παρυφές της κεντροαριστεράς έως και το ΚΚΕ.  Συμπεριλαμβάνουν με άλλα λόγια στο προσκλητήριό τους τόσο το ΚΙΝΑΛ όσο όμως και τον Γιάνη Βαρουφάκη ( persona non grata για ουκ ολίγους στον ΣΥΡΙΖΑ – Ούτε ο ίδιος εκφράζεται πολύ κολακευτικά για τον Αλέξη Τσίπρα είναι η αλήθεια).

Στα στελέχη αυτά, συγκαταλέγονται τόσο ο Πάνος Σκουρλέτης, όσο ο Νίκος Φίλης και ο Νίκος Βούτσης. Είναι ενδεικτικές στην κατεύθυνση αυτή, οι ομιλίες τους στη Βουλή. Ο κ. Σκουρλέτης μίλησε για “ευκαιρία ενότητας των προοδευτικών και αριστερών δυνάμεων” και ο Νίκος Φίλης για χρεία “αναστοχασμού”, “απεγκλωβισμού” από ” τα αποτελέσματα του μνημονιακού καταναγκασμού” με ζητούμενο, εν ολίγοις, το να μπορέσουν τα κόμματα της προοδευτικής παράταξης με κορμό την Αριστερά να ανταποκριθούν στη λαχτάρα της κοινωνίας  για “ένα μέλλον με κατοχυρωμένη την εργασία, την υγεία, την Παιδεία και τον πολιτισμό”.

Η συζήτηση για το ποιες συμμαχίες και με ποιους, σε ποια κατεύθυνση, εκκρεμεί στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ, προδήλως γιατί έχει δυσκολία. Υπάρχουν και αιχμές που διατυπώνονται – όχι δημόσια- από στελέχη που είναι υπέρ του “ανοίγματος” σε Βαρουφάκη και ΚΚΕ , πως η ηγεσία αποφεύγει να ανοίξει συντεταγμένα την ατζέντα των συμμαχιών στα αρμόδια Όργανα του κόμματος, και για να μην αποκαλυφθούν οι διαφορετικές προσεγγίσεις.

Προσδοκίες και πιέσεις

Στην Κουμουνδούρου πάντως, παρά το γεγονός ότι μάλλον δεν είχαν καταστήσει καθαρές τις προθέσεις τους σχετικά με το ποια άρθρα θα υπερψηφίσουν στο εργασιακό νομοσχέδιο εκτιθέμενοι πως υπερψηφισαν τα μισά του άρθρα ενώ το χαρακτήριζαν “ολετήρα” και μιλούσαν για “μητέρα των μαχών”, είναι απολύτως αισιόδοξοι και ικανοποιημένοι για το πώς κύλησε η τριήμερη συζήτηση στη Βουλή αλλά και εκτός αυτής.

Υπάρχει εδραία η πεποίθηση πως η κοινωνία έχει συνειδητοποιήσει τι “φέρνει” στους εργαζόμενους αυτό το νομοσχέδιο και πως τα επίχειρά του, θα αποτυπωθούν γρήγορα, προκαλώντας φθορά στην κυβέρνηση. Εμφανίζονται δε και για έναν ακόμη λόγο ενθαρρημένοι: μιλούν για απολυτη πολιτική απομόνωση της κυβέρνησης , η οποία δια αυτού του νομοσχεδίου, “ένωσε” στη βάση, τα κόμματα της ελάσσονος αντιπολίτευσης.

Κομματικές πηγές μάλιστα, σημειώνουν σχετικώς πως ο ΣΥΡΙΖΑ και δια του Τσίπρα υπενθυμίζει διαρκώς την ανάγκη συμπόρευσης των προοδευτικών δυνάμεων, δημιουργώντας αμηχανία και “στα κόμματα της αντιπολίτευσης αφού δε μπορούν πείσουν ότι υπάρχει άλλος δρόμος ” πέραν της “μετεκλογικής κυβερνητικής συνεργασίας με τον ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ στα πλαίσια μιας Προοδευτικής διακυβέρνησης”.

Κεφάλαιο

ΣΧΟΛΙΑ