Black Friday: Κάθε χρόνο και χειρότερα!

Για τέταρτη χρονιά φέτος, στις 29 Νοεμβρίου, ο εφιάλτης της «Μαύρης Παρασκευής» επιστρέφει, πάντοτε με τη συνοδεία μιας σειράς εκδηλώσεων και με το δόλωμα «μοναδικών» προσφορών για να πείσει το καταναλωτικό κοινό να συμμετάσχει σε άλλη μία εργοδοτική φιέστα που ζεσταίνει τις μηχανές του κέρδους λίγο πριν την έναρξη της Χριστουγεννιάτικης σεζόν.

Η «μαύρη» αυτή Παρασκευή, που επεκτείνεται φέτος σε μία ολόκληρη «Μαύρη Εβδομάδα», είναι το κερασάκι στην τούρτα της εργοδοτικής ασυδοσίας και της καταναλωτικής μανίας για μια σειρά επίπλαστων αναγκών, που καμία σχέση δεν έχουν με τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνικής πλειοψηφίας. Είναι κομμάτι του παζλ μιας πολύμηνης και εξαντλητικής διαδικασίας που περιλαμβάνει το δεκαήμερο εκπτώσεων στις αρχές Νοεμβρίου, συνεχίζει με την προετοιμασία της φιέστας της Black Friday, για να δώσει τη σκυτάλη στην Χριστουγεννιάτικη σεζόν με τα «ξεχειλωμένα» ωράρια και τις «επίσημα» εργάσιμες Κυριακές του Δεκέμβρη.

Μια ολόκληρη περίοδος, λοιπόν, εντατικής δουλειάς για να αυξηθούν τα κέρδη των αφεντικών, αλλά οι συνθήκες εργασίας να γίνονται όλο και πιο άθλιες για τους εργαζομένους, με πλήρως ελαστικοποιημένα ωράρια, δουλεύοντας μαύρα και χωρίς ασφάλιση, αλλά και με τον πέλεκη της εργοδοτικής τρομοκρατίας πάνω από τα κεφάλια των εργαζομένων. Στη πόλη της Πάτρας έχουν γίνει από την αρχή της εβδομάδας πολυάριθμες καταγγελίες, για παράταση του ωράριου εργασίας, στέρηση ρεπό, απλήρωτες υπερωρίες και μισθούς και με τους εργαζόμενους να τονίζουν πως “δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς” καθώς υπάρχει και ο κίνδυνος της απόλυσης.

Ταυτόχρονα, αυτό το event, το οποίο διαφημίζουν και στο οποίο συμμετέχουν όλο και περισσότερες αλυσίδες καταστημάτων και μεγάλα ονόματα του εμπορίου (Public, Κωτσόβολος, Πλαίσιο, Cosmote κ.ά.), αποτελεί ακόμα ένα κομμάτι της συνολικής επίθεσης των εργοδοτών προς τους εργαζομένους. Οι φιέστες των Black Friday και των «Λευκών Νυχτών» πλασάρονται σαν τη μεγάλη «ευκαιρία αγοράς», αλλά βρίσκονται στον πυρήνα της άγριας εργασιακής εκμετάλλευσης που η εργοδοσία προσπαθεί να παγιώσει, μέσα στο γενικότερο κλίμα των αντιδραστικών σχέσεων που έχουν διαμορφωθεί τα τελευταία δέκα χρόνια της μνημονιακής πραγματικότητας.

Ακόμα και αν η σύνδεση όλων των παραπάνω δεν είναι εύκολα σαφής για όλους, αρκεί να αναρωτηθεί κανείς πώς είναι δυνατόν την ημέρα της black Friday που οι τιμές είναι στο μισό (ή και παρακάτω), ο τζίρος των πολυκαταστημάτων να είναι τόσος μεγάλος? Πως είναι δυνατόν, να υπάρχει τόσο μεγάλη κερδοφορία και ταυτόχρονα τόσο χαμηλοί μισθοί, να απολύονται «υψηλόμισθοι» των 700, η ελαστική-εποχική-μαύρη εργασία να εδραιώνεται?

Είναι φανερό, πως αυτή είναι η «ανάπτυξη» που ονειρεύεται και προσπαθεί να παγιώσει η κυβέρνηση της ΝΔ! Το νέο «αναπτυξιακό νομοσχέδιο» έρχεται να μαυρίσει ακόμα περισσότερο τη ζωή των εργαζομένων μέσα και έξω από τον εργασιακό χώρο, περιγράφοντας νέα επίθεση στις εργασιακές σχέσεις, τις κλαδικές συλλογικές συμβάσεις εργασίας αλλά και στο δικαίωμα των εργαζομένων να οργανώνονται και να απαντούν συλλογικά στην ασυδοσία της εργοδοσίας.

Μέσα σε αυτές τις συνθήκες όμως, ο μόνος δρόμος είναι η οργάνωση κι αλληλεγγύη στους χώρους της δουλειάς, η συλλογική αντίσταση των εργαζομένων στις ορέξεις της εργοδοσίας, η οργάνωσή τους στα σωματεία και η δημιουργία νέων εκεί που δεν υπάρχουν, η ενίσχυση των εργατικών πρωτοβουλιών που παλεύουν σε αυτή την κατεύθυνση. Η προστασία των εργαζομένων και η συλλογική κατοχύρωση τους στη ζοφερή εργασιακή ζούγκλα περνάει μέσα από την πάλη για την υπογραφή συλλογικών συμβάσεων εργασίας σήμερα! Αν δεν υπάρξει αυτή η απάντηση, αν δεν κατοχυρωθούν αξιοπρεπείς συνθήκες στους χώρους δουλειάς, αύξηση των μισθών, υπογραφή συλλογικών συμβάσεων εργασίας οι μαύρες παρασκευές θα επεκταθούν όλο το χρόνο, όπως επεκτάθηκαν και οι μαύρες Κυριακές άλλωστε, και το τοπίο της εργασιακής ζούγκλας θα σκοτεινιάσει κι άλλο.

Από την πλευρά του ο καταναλωτής θα πρέπει να το αναγνωρίσει αυτό, να σκεφτεί ως εργάτης, που οι ίδιες οδυνηρές πολιτικές θα του επιβληθούν, και όχι ως πελάτης και αναλογιζόμενος τις ευθύνες του να μην συνεισφέρει με την αγοραστική του συμπεριφορά σε αυτήν την κατεύθυνση. Στηρίζοντας τέτοιες λογικές και πρακτικές, βοηθάει έμμεσα και ο αγοραστής να παγιωθούν (εφόσον κριθούν επιτυχείς). Βοηθάει να διαμορφωθεί ένα διαφορετικό τοπίο στο εμπόριο, αλλά και ευρύτερα στις εργασιακές σχέσεις, που θα εξυπηρετεί μεν την εργοδοσία και από την άλλη θα δημιουργείται ένα «μαύρο» και βάρβαρο -σαν την «Μαύρη Παρασκευή»-, για τον εργαζόμενο μέλλον, άρα και για τον ίδιο, για τον καθένα από εμάς! Γιατί την ίδια στιγμή που το καταναλωτικό κοινό αυξάνεται και η κερδοφορία των επιχειρήσεων γιγαντώνεται, οι θέσεις εργασίας λιγοστεύουν, ελαστικοποιούνται τα ωράρια, ο εργαζόμενος καλείται να δώσει μάχη με τις ορδές κόσμου που θα ποδοπατείται για ένα προϊόν, και αυτό στο όνομα της ανταγωνιστικότητας της επιχείρησης!

Έτσι, λοιπόν, αντί να «παλέψουμε» με τόση επιμονή σε μια ουρά για ένα αντικείμενο που σε λίγο χρόνο θα πεταχτεί/αλλαχτεί κλπ, προτιμότερο είναι να παλέψουμε με περισσότερη ένταση για την ζωή μας, τα δικαιώματά μας, την αξιοπρέπειά μας και μια καθημερινότητα με ανθρώπινους όρους. Δεν τσιμπάμε σε ό,τι μας πλασάρουν, ειδικά όταν αυτό το ντύνουν και με τον μανδύα του «ξενόφερτου άρα και καλού», αλλά αντιλαμβανόμαστε τις πραγματικές μας ανάγκες, ως σημερινοί και αυριανοί εργαζόμενοι. Καλούμε και στηρίζουμε τους συναδέλφους εμποροϋπαλλήλους, αλλά και κάθε εργαζόμενο να υπερασπιστούν με κάθε τρόπο και μέσο τα δικαιώματά τους, τα ωράρια και την αξιοπρέπεια τους μην αφήνοντας κανέναν περιθώριο περαιτέρω ελαστικοποίησης και εκμετάλλευσης από την εργοδοσία. Γιατί είναι στο χέρι μας να μην ζήσουμε σαν δούλοι…!

ΣΧΟΛΙΑ