Καταγγελία της ΠΟΕΔΗΝ για το Νοσοκομείο Ζακύνθου

«κλίμα τρομοκράτησης των εργαζομένων»

Για κλίμα «τρομοκράτησης των εργαζομένων, με αναθέρμανση του κύματος απειλών και διώξεων που φτάνουν μάλιστα σε επίπεδο μηνύσεων σε γιατρούς και μάλιστα στην εισαγγελία του Αρείου Πάγου», κάνει λόγο σε ανακοίνωση της για την διοίκηση του νοσοκομείου Ζακύνθου, η Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ.

«Στο νοσοκομείο  Ζακύνθου, που είναι το μοναδικό νοσηλευτικό ίδρυμα του Νησιού και μετά την 6μηνη ταλαιπωρία τόσο του προσωπικού, αλλά ακόμα χειρότερα, της  τοπικής κοινωνίας (από την αναστολή των χειρουργείων, με ό,τι αυτό σήμανε για την αξιοπιστία του νοσοκομείου), σήμερα η Διοίκηση δίνει συνέχεια στο κλίμα έντασης έως τρομοκράτησης των εργαζομένων, με αναθέρμανση του κύματος απειλών και διώξεων που φτάνουν μάλιστα σε επίπεδο μηνύσεων σε γιατρούς και μάλιστα στην εισαγγελία του Αρείου Πάγου!

Ο λόγος (όπως ισχυρίζεται η Διοίκηση) είναι «η πολύμηνη μη λειτουργία των χειρουργείων με ευθύνη κάποιων γιατρών», ενώ είναι γνωστό ότι από την 6μηνη μη λειτουργία των χειρουργείων, για τους μεν πρώτους  τέσσερεις μήνες η απόφαση ήταν καθαρά της Διοίκησης και για τους επόμενους δύο μήνες τα χειρουργεία γινόντουσαν, σε μικρότερη όμως κλίμακα και μόνον όσα μπορούσαν να γίνουν με ασφάλεια, δεδομένου ότι εκκρεμούσαν επισκευές των αναισθησιολογικών μηχανημάτων και του ακτινολογικού του χειρουργείου.

Επιπλέον είναι γνωστό ότι τα χειρουργεία ξεκίνησαν με τη γνωμοδότηση της Δεύτερης Επιτροπής (Κωστοπαναγιώτου), την οποία αποδέχτηκε το Επιστημονικό Συμβούλιο (ΕΣ) στις 2/5/17, δηλαδή πριν (και όχι μετά) την «επιδρομή» Πολάκη.

Έτσι, δικαιώθηκε το ΕΣ που επίμονα ζητούσε γνωμοδότηση αρμόδιας  Επιτροπής σχετικά με την ασφάλεια του ιατροτεχνολογικού εξοπλισμού  του χειρουργείου και την οποία (γνωμοδότηση) για δύο μήνες αρνούνταν η διοίκηση να δώσει.

Ακόμα και το τελικό πόρισμα της κατ’ εξοχήν υπεύθυνης – εκ του υπουργείου – Επιτροπής Πέτρου, που εδόθη προ εβδομάδας, δεν καταλήγει στην αιτία και δεν αποδίδει προσωπικές ευθύνες για το/τα συμβάντα τον περασμένο Νοέμβρη.

Γιατί λοιπόν όλο αυτό το μένος κατά γιατρών, τη στιγμή μάλιστα, που και αυτοί δεν έκαναν τίποτε περισσότερο ή λιγότερο από αυτά που το Επιστημονικό Συμβούλιο γνωμοδοτούσε και τα συλλογικά όργανά τους αποφάσιζαν; Μάλιστα το γεγονός πως στους «κατηγορούμενους» συμπεριλαμβάνεται και ο Πρόεδρος της Ένωσης Νοσοκομειακών Γιατρών δείχνει καθαρά πρόθεση δίωξης ενάντια σε συνδικαλιστική δράση.

Μέχρι πού μπορεί  οδηγήσει η ανάγκη της διοίκησης της 6ης ΥΠΕ και του Υπουργείου για δημιουργία εντυπώσεων, σε αντιπερισπασμό του γεγονότος ότι α) κανένα συμπέρασμα δεν έχουμε για την αιτία του προβλήματος μέχρι τώρα και β) συνολικά απαξιώνεται το Νοσοκομείου Ζακύνθου κάτω από το βάρος της υποχρηματοδότησης (είναι στο 60% των αναγκών) και της υποστελέχωσής του  (στο 50% του οργανισμού);

Η Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. στηρίζει και προσυπογράφει τα αιτήματα των συλλογικών οργάνων του νοσοκομείου Ζακύνθου, καθώς θεωρεί πως, σε αντίθεση με την Κυβέρνηση, είναι αυτά που πραγματικά ανησυχούν για το μέλλον του μοναδικού δημόσιου νοσοκομείου της περιοχής:

  • Καμία αναζωπύρωση νέου κύκλου αντιπαραθέσεων, διώξεων και τελικής
    περαιτέρω απαξίωσης του νοσοκομείου Ζακύνθου και των λειτουργών του
  • Καμία περαιτέρω απώλεια ιατροτεχνολογικού εξοπλισμού, απολύτως
    απαραίτητου για το νοσοκομείο και την τοπική κοινωνία, όπως τα δύο
    αναισθησιολογικά μηχανήματα (ακόμα δεν επέστρεψε το γαστροσκόπιο που πριν δυο
    χρόνια μεταφέρθηκε στο Ρίο, ενώ το καινούργιο ασθενοφόρο, που «δανείστηκε» το
    ΕΚΑΒ της Πάτρας, επέστρεψε μετά από 1 1⁄2 χρόνο)
  • Καμία περαιτέρω απαξίωση του νοσοκομείου που καταρρέει κάτω από το
    βάρος της υποχρηματοδότησης και της υποστελέχωσής του
  • Άμεση γενναία έκτακτη χρηματοδότηση και μόνιμη αναμόρφωση του
    προϋπολογισμού που για το Νέο νοσοκομείο βρίσκεται στο 70% αυτού που ίσχυε προ
    εξαετίας για το παλαιό και πολύ μικρότερο νοσοκομείο του νησιού
  • Καμία δίωξη σε γιατρούς και προσωπικό. Να αφήσουν επιτέλους τους
    εξαθλιωμένους από τα μνημόνια εργαζόμενους (όσους έχουν απομείνει) να κάνουν
    απρόσκοπτα τη δουλειά τους, συμβάλλοντας έτσι στην ανάκτηση της χαμένης
    αξιοπιστίας και ασφάλειας του νοσοκομείου στο νησί, που είναι και η
    τελευταία ασπίδα καταφυγής των μη προνομιούχων ασθενών στη Ζάκυνθο.»

 

ΣΧΟΛΙΑ