H επιστολή παραίτησης Πισιμίση! Σε ποιους «τα χώνει»!

Ευθεία επίθεση και σε Πολάκη

Του ζητήθηκε να παραιτηθεί, επειδή -όπως λέει ο ίδιος- διχάζει τις δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ (ως εάν είχε ως υποχρέωση να τις ενώνει). Πράγματι ο Θ. Πισιμίσης υπέβαλε την παραίτησή του, με επισημάνσεις που, να το θέσουμε επιεικώς, θα συζητηθούν. Η «Πελοπόννησος» φέρνει στη δημοσιότητα την επιστολή και την παραπέμπει στην κρίση των αναγνωστών.

 

Κύριοι υπουργοί,
Μου ζητήσατε την παραίτησή μου και με την επιστολή αυτή την υποβάλλω. Θέλω να σας ευχαριστήσω για την επιλογή που κάνατε 2 χρόνια πριν στο πρόσωπό μου. Γνωρίζατε ότι δεν είμαι κομματικό μέλος και με επιλέξατε βάσει του βιογραφικού μου. Πολύ τιμητικό για μένα, αλλά πιο τιμητικό για σας. Αυτό είναι αριστερό ήθος.
Σας επιστρέφω λοιπόν τη θέση που εσείς μου δώσατε. Αυτό που δεν επιστρέφω σε κανέναν και θα το έχω για πάντα είναι η αριστερή μου συνείδηση. Αυτή δεν έχει σχέση με την κομματική καμαρίλα, αλλά αφορά στην κοινωνική μου ευαισθησία για τον αδύνατο, τον ασθενή, τον αναξιοπαθούντα. Βλέπετε εγώ μια ζωή ήμουν, είμαι και θα παραμείνω αριστερός.
Διότι δεν είμαι εγώ αυτός που είναι ο χαϊδεμένος της οργάνωσης του Σύριζα, όντας κομματικό μέλος άλλου κόμματος και έχοντας πιάσει στασίδι από τώρα στην επερχόμενη δεξιά. Ψάξτε αλλού για τέτοιους.
Εμένα η διοικητική μου καριέρα τελειώνει σήμερα. Επιστρέφω στο αμφιθέατρο με τους φοιτητές μου και σε ένα χρόνο παίρνω σύνταξη. Εγώ δεν ζητώ τίποτα, απλά επισημαίνω ότι η ιδιοκτησιακή σχέση με την εξουσία, που τόσο γρήγορα έχει αναπτυχθεί, (πότε πρόλαβαν κιόλας;) από κάποια ασήμαντα μέλη σας θα φέρει την Αριστερά 50 χρόνια πίσω. Αυτό με πληγώνει. Οχι για μένα. Εγώ τελείωσα. Αυτός ο τόπος όμως έχει μέλλον. Αλλά «όχι με αυτούς Θεέ μου. Ας γίνει αλλιώς το θέλημα σου» λέει ο Σεφέρης
Στο Ρίο έγινε έργο. Εργο σύμφωνο με την πολιτική της Κυβέρνησης. Αυτά που έκανε η διοίκηση με το ΔΣ ήταν η υλοποίηση της δικής σας πολιτικής. Ποτέ δεν το εκμεταλλευτήκατε πολιτικά γιατί δε συνέφερε τα ιδιοτελή συμφέροντα της «ομαδούλας». Θα ήταν εύκολο για μένα και «πιασάρικο» για τα ΜΜΕ και την αντιπολίτευση να το καταγγείλω και να με αγκαλιάσουν και να με προβάλουν. Μακριά από μένα τέτοιες ανηθικότητες. Είστε κατά τη γνώμη μου οι πιο έντιμοι υπουργοί Υγείας που είχε ποτέ ο τόπος (χωρίς να καταλογίζω κατ’ ανάγκην ανεντιμότητα σε όλους τους προηγούμενους). Εχετε ακόμη το ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς. Και οι πολιτικές σας σωστές και ηθικές. Αλλά δε μπορέσατε, ειδικά ο αναπληρωτής υπουργός, να βγάλετε το αμπέχονο του συνδικαλιστή και να βάλετε το σακάκι του υπουργού. Είναι το μόνο που σας καταλογίζω. Επιτρέψατε να μεταφερθούν τα κομματικά προβλήματα στον μηχανισμό διοίκησης του Νοσοκομείου. Τεράστιο σφάλμα. Δε θέλετε να αναγνωρίσετε τη λαθεμένη επιλογή σας στην ΥΠΕ, που είναι η κύρια αιτία του φαινομένου αυτού, και να διορθώσετε την κατάσταση. Βλέπεις είναι και τα χρόνια φιλίας που σας συνδέουν μαζί τους.
Γνωρίζω ότι δεν με διώχνετε ως αποτυχημένο. Πώς θα μπορούσατε άραγε, αφού το έργο μου έχει αναγνωριστεί από τη συντριπτική πλειονότητα της Αχαΐας και συνάμα υλοποιούσα απόλυτα την πολιτική σας. Η κατηγορία εναντίον μου είναι ότι διαίρεσα την κομματική οργάνωση του Σύριζα στην Πάτρα. Δεν έχω όμως κύριοι υπουργοί τέτοια δύναμη. Μπερδέψατε το αίτιο με το αιτιατό. Η οργάνωση αυτή είναι βαθιά διχασμένη από τη φύση της. Εκδηλώθηκε ο διχασμός αυτός στο πρόσωπό μου. Το αίτιο είναι άλλο. Εγώ ήμουν το αποτέλεσμα. Υπάρχουν δύο ομάδες. Η μία, η μεγάλη, αποτελείται από στελέχη πραγματικά αριστερά, παντελώς ανιδιοτελή, οι οποίοι το μόνο που επιζητούν είναι η επιτυχία της Κυβέρνησης στον χώρο της υγείας. Τα στελέχη αυτά δεν τα γνώριζα (κανέναν δεν γνώριζα) και στην αρχή ήταν από επιφυλακτικοί έως εχθρικοί απέναντι μου. Βλέποντας όμως τον τρόπο της διοίκησής μου με υποστήριξαν και είμαι περήφανος για αυτό. Βεβαίως έκαναν το αυτονόητο, υποστηρίζοντας με αυτόν τον τρόπο την Κυβέρνηση και όχι εμένα, αλλά εγώ δεν παύω να νιώθω μια βαθιά ευγνωμοσύνη για όλους αυτούς.
Υπάρχει και μία ομάδα 6-7 ατόμων (εκ των οποίων τα 4-5 υπηρετούν στο Νοσοκομείο), που εξυπηρετούν προσωπικές στρατηγικές και ωφελιμότητες. Μου τραβούσαν το χαλί καθημερινά κάτω από τα πόδια. Ατομα που χωρίς κανένα προσόν κατέλαβαν υψηλότατες θέσεις επί δεξιάς διακυβέρνησης, άτομα τα οποία οργανώθηκαν στο κόμμα πριν από 15 μήνες και βιάζονται να εξαργυρώσουν τις κομματικές τους ταυτότητες και άλλοι που με τη δική μου υπογραφή θέλησαν να διοικήσουν το Νοσοκομείο. Οχι απλά να συνδιοικήσουν. Να διοικήσουν ήθελαν. Εντολές έδιναν. Αυτοί που έρχονταν στο γραφείο μου και σε έξαλλη κατάσταση μου κουνούσαν το δάκτυλό τους στο πρόσωπό μου, επειδή «δεν συνεμορφώθην προς τας υποδείξεις». Τέλος αυτοί που περίμεναν τον διορισμό μου για να εκδικηθούν άλλους συναδέλφους τους, με τους οποίους είχαν προηγούμενα, αυτοί που ήθελαν να συνεχίσουν την πρότερη νοσηρή κατάσταση (κατάντια) κατέχοντας όμως αυτή τη φορά οι ίδιοι το ρόλο του χαλίφη. (Ηταν αυτοί που δεν ντρέπονταν να απειλούν δημόσια και εις επήκοον 15 ατόμων με αισχρή φρασεολογία συναδέλφους τους άμα τη αφίξει μου).

ΣΧΟΛΙΑ